Άνετα ξαπλωμένος, χωρίς τα ενοχλητικά ρούχα να με περιορίζουν ταξιδεύω. Οι σκέψεις ιστιοφόρα με πολύχρωμα γιγάντια πανιά, σκίζουν τον ωκεανό στον κεφάλι μου, άραγε δίχως προορισμό;

Χάος όμορφο και απύθμενο. Που και που είναι αυτό που με γοητεύει, η προσμονή του αναπάντεχου και η αρχή μιας ερωτικής ιστορίας με χίλιες κρυφές γωνιές και ανηφόρες και στροφές. Μέσα σε όλο αυτό το κοσμογονικό αίσθημα, η μορφή σου ξεχωρίζει καθαρή και άσπιλη μα κυρίως τα τεράστια μάτια σου. Σαν μάτια ελαφίνας με κοιτούν και με καθηλώνουν με μια ολότελα δική τους αθωότητα, παρόμοια με καμία. Αλαβάστρινα όργανα της ψυχής σου που λίγο, λίγο, μαθαίνω να διαβάζω.

Εσύ πανέμoρφο πιτσιρίκι, σαν άγαλμα στέκεσαι δίπλα μου και εγώ το μόνο που εύχομαι τότε, είναι να ήμουν ο γλύπτης σου. Τούτη την στιγμή είμαι απλά ευτυχισμένος, όσο απλή μπορεί να είναι η ανθρώπινη ευτυχία. Εσύ και μόνο εσύ, ξέρεις να την χαρίζεις και εγώ τυχερός που βρέθηκα στο διάβα σου.

Αχχχ πόσο μου αρέσουν τα παραμύθια, ίσως γιατί έχουν σχεδόν πάντα ευτυχές τέλος. Πιο πολύ όμως μου αρέσει η αρχή, η αρχή κάθε παραμυθιού, κάθε ιστορίας και ας μην έχει απαραίτητα μια χαρούμενη κατάληξη. Ξέρω πια πως γράφουμε την δική μας τρελή ιστορία και μάντεψε τι; Είμαστε ακόμα στην αρχή, πολύ αρχή γλυκιά μου!

Ε λοιπόν, εκείνο το ταξίδι που λέγαμε ήρθε πια. Σύντομα στην αγκαλιά σου…

Advertisements