Μετά από πολύ καιρό και ξαφνικά εκεί που δεν το περιμένεις, όπως γίνεται συνήθως, ήρθες εσύ και με γέμισες φιλιά. Χωρίς κανένα δισταγμό, σαν βροχή που πέφτει άνετη απλωτή πάνω σε διψασμένη γη και την ποτίζει. Μετά από καιρό γέμισα τα ρουθούνια μου άρωμα, σχεδόν άγουρο αλλά κομψό, πότισα ολόκληρος σχεδόν λιγώθηκα.

Εσύ σαν μια νέα ερωτική σκιά, με τύλιξες με τα μακρυά καλοδουλεμένα δάκτυλα σου, μέχρι που πέσαμε γυμνοί και οι δυο για να γευτούμε τα αχόρταγα κορμιά. Πρωτόγνωρο γλυκό παιδί και όμως σαν να σε ξέρω χρόνια, άνετα απλώθηκες στην αγκαλιά μου και εγώ σε άφησα έτσι μετά να κοιμηθείς.

Και να που πάμε πάλι από την αρχή…

Advertisements