Να ‘μαι ξανά σε γνωστά μονοπάτια. Είμαι καλός φίλος ή είμαι καλός για γκόμενος; Εμπνέω μόνο εμπιστοσύνη για μοίρασμα ψυχής ή και για ανταλλαγή υγρών ας πούμε; Ποιος γνώστης του σπορ ξέρει να μου πει τι σκατά έχει μια γυναίκα στο μυαλό της όταν σου λέει, θέλω σχέση, δέσιμο, νοιάξιμο αλλά κάπου στην στροφή ανοίγει τα πόδια της στον πρώτο τυπά που δεν θέλει τίποτα από όλα αυτά αλλά ψάχνει κυρίως να γαμήσει. Και άντε να δεχτώ την ανάγκη για sex και μια πρόσκαιρη αναψοκοκκινισμένη επιθυμία που υπακούει σε αρχέγονα σαρκικά ένστικτα, αλλά πως να δεχτώ τον ρόλο του φίλου όταν η γλώσσα του σώματος άλλα λέει;

Με λίγα λόγια σύντροφοι που πατώ; Nα την γαμήσω ή να μην την γαμήσω και πόσο πολύ με έχει κουράσει αυτό το παιχνίδι ρόλων που απρόθυμα παίζω και εγώ χρόνια τώρα. Γιατί μια φορά στην μικρή μας ζωή δεν μπορούμε να πούμε τα πράγματα με το όνομα τους, να ξεστομίσουμε αλήθειες χωρίς φόβο και πάθος, χωρίς να νιώθουμε ότι νυχτοπερπατούμε και σκατά πατούμε;

Μαλλιά κουβάρια γίναμε και πάμε πάλι από την αρχή…

Advertisements