Σήμερα έχεις γενέθλια. Η μέρα με στοιχειώνει ήδη από χθες τα μεσάνυχτα, όταν το ρολόι έγραψε 12 και κάτι.

Τα λόγια μου γραπτά ίσως δεν σε φτάσουν ποτέ, η φωνή μου πάλι σίγουρα όχι. Σε βλέπω μπροστά μου να σβήνεις κεράκια με την μικρή δίπλα σου, περιτριγυρισμένη από όλους όσους ονομάζει κανείς οικογένεια, εκτός φυσικά από εμένα. Δεν φαντάζομαι να σε πειράζει όμως και τόσο πια, έλα μην στεναχωριέσαι. Βάλε το καλό σου χαμόγελο και πάρε το μεγάλο μαχαίρι, άκου το «Μεγάλη να γίνεις με άσπρα μαλλιά» και μετά μοίρασε γλύκα από την τούρτα που κάθεται απλωτή στον χαμηλό σου σοφρά. Βάζω στοίχημα ότι είναι η ίδια όπως κάθε χρόνο, αγορασμένη από την μαμά. Κάποια πράγματα ίσως είναι καλό που δεν αλλάζουν ποτέ, στρωτά χωρίς εκπλήξεις.

Τι λες, δεν θα σου ευχηθώ; Φυσικά και θα σου ευχηθώ κορίτσι, δεν χρειάζεται μάλιστα καν να πάρω χρόνο για να το σκεφτώ. Σου εύχομαι λοιπόν πρώτα από όλα υγεία, να είσαι ανέγγιχτη από αρρώστιες και πόνους φοβερούς, να πορεύεσαι πάντα δυνατή με το σφρίγος μιας ‘νιάς και το μυαλό μιας μεστωμένης σοφής. 

Κυρίως όμως και αυτό θεωρώ πως είναι πιο σημαντικό, εύχομαι να έχεις στην ζωή σου αγάπη αγνή, από αυτή που όταν την δέχεσαι γεμίζεις φως και ολάκερος ο κόσμος στολίζεται χιλιάδες, εκατομμύρια, άπειρα πολύχρωμα λαμπιόνια, όλα για σένα θαρρείς.

Αυτήν την αγάπη που είχαμε στην αρχή και εμείς, θυμάσαι; Αλλά κάποιος άτιμος διάολος απλά την έβγαλε από την πρίζα…

Χρόνια πολλά μικρή μου.

Advertisements