Σηκώθηκα πρωί, μια χαρά απροσδιόριστη παρέα με μια θλίψη με τριγυρνάει. Ντύθηκα στα γρήγορα για να βολτάρω στην έρημη γειτονιά μου. Πάγωσε το κεφάλι μου γυμνό ως είναι, ενώ ο ήλιος προσπαθούσε να φωτίσει τα βρώμικα στενά. Ίσως έτσι να μην έδειχναν όλα τόσο μελαγχολικά.

Είμαι μόνος, αλλά περιμένω φίλους για εκδρομούλα. Ξέχειλος σκέψεις λέω καλά Χριστούγεννα στον σεκιουριτά του εμπορικού που έχει ξεμείνει. Νέο παιδί, να επιβιώσει και αυτός πρέπει. Οι μέρες μου θυμίζουν εσένα και ας είσαι ένα εκατομμύριο χιλιόμετρα μακρυά.

Δεν έχει σημασία αν είναι γιορτές, δεν σημαίνουν κάτι ιδιαίτερο για μένα πια αλλά υποπτεύομαι και για τους πολλούς. Μια στιγμούλα μόνο παίρνω για να φέρω στο νου μου το πρόσωπο σου, θα ήθελα τόσο πολύ μια αγκαλιά σου…

Χρόνια πολλά μοναχικές καρδιές μου.

Advertisements