Ετοιμάζω την συνθετική μου στολή, γάντια βαριά χειμερινά καλός σύντροφος πάνω στην μηχανή τέτοιες μέρες, να μην ξεχάσω να περάσω και όλα τα προστατευτικά, ώμους, αγκώνες. Αν πέσω μπας και γλιτώσω κάτι τις, προστατευτικά για την ζωή υπάρχουν έτσι και πέσω από την αγκαλιά της;

Φεύγω μπας και καθαρίσει το μυαλό μου, κυρίως όμως η καρδιά μου. Φεύγω να νιώσω τον παγωμένο αέρα όταν τρυπώνει μέσα από την ζελατίνα στα ψηλά. Μου θυμίζει ότι υπάρχει ένας θεός, παλιά ήταν ο Αίολος και τόσοι ακόμα τώρα τα κάναμε όλα σε ένα, νοικοκυρεμένα…

Στους λιγοστούς αναγνώστες, στους ακόμα λιγότερους φίλους, λέω καλή αντάμωση και καλή καρδιά!

Advertisements