Η νύχτα προχώρησε και εγώ έχω γλαρώσει. Τα μάτια δεν βαστάνε άλλο την κούραση της οθόνης, αλλά εγώ απελπισμένα ψάχνω λίγη χαμένη μαγεία σε παλιά μουσικά κομμάτια. Το μυαλό άρχισε να κολλάει, τα χέρια βαριά, ο σβέρκος πιασμένος από ώρες, αναρωτιέμαι γιατί γράφω, αν έχω κάτι να πω…
Θα ναι γλυκός ο ύπνος ή περίχαρος διαβολάκος ;
Ας πάρει μαζί με την κούραση και λίγο από την σκόνη στα βλέφαρα μου, λίγο από το άγχος της ημέρας που ξημερώνει πάντα ίδια τις τελευταίες 2 εβδομάδες, να μου φέρει και κάνα μικρό αμαρτωλό όνειρο, να βουτήξω και εγώ τα δάχτυλα μου. Σαν γλυκό του κουταλιού πορτοκάλι, που έκανε τότε η μαμά μου…

Advertisements