Θα αφήσω πίσω μου την μίζερη πόλη, αύριο πρωί, πρωί. Ούτε που με νοιάζει που ο δρόμος θα με βγάλει, φτάνει που θα είναι μακριά από τα γκρίζα καυτά τσιμέντα και την σκόνη που μπαίνει στο μυαλό και μπουκώνει σκέψεις, φαντασία…

Θα αφήσω πίσω μου, έστω και για λίγο, σκοτούρες, γκρίνιες, κινητά, την φασαρία…

Τον αέρα θέλω μονάχα να με φυσά μέσα από το κράνος το ανοικτό , αύρα από θάλασσα και πεύκα θα ψάξω να βρω, να κλέψω, αχόρταγος μικρός ταξιδευτής, ταπεινό κομμάτι αυτού του όμορφου κόσμου.

Για όσο υπάρχει ακόμα, για όσο υπάρχω ακόμα…

Advertisements