Βόλτες, ταξίδια δώσε μου, όλα σε δύο ρόδες, να βλέπω στροφές να ανοίγονται μέσα από πλούσιο δάσος, φωνακλάδικο, μαγεμένο. Μυρωδιές ευωδιαστές παρθένες, όλη η φύση στα ρουθούνια μου να μπαινοβγαίνει και ο εγκέφαλος να φτιάχνει με τρελούς ρυθμούς νέες μνημονικές συνάψεις.

Ταξιδεύω, πάντα με μηχανή κόκκινη Ιταλίδα, παλιότερα μόνος, όχι πια. Ταξιδεύω καλοκαιράκι, μα και ο χειμώνας δεν με χαλάει, το φθινόπωρο δε ακόμα καλύτερος φίλος. Ταξιδεύω από ανάγκη, βολτάρω συνεχώς, δεν μπορώ να κάνω αλλιώς, μέσα από την μηχανή αναπνέω, ζω, χίλια καλά και χίλια κακά έχω ακούσει, πως να βάλω φρένο στην καρδιά μου, όποιος ξέρει σιωπηλά θα μου χαμογελάσει. Όποιος όχι ίσως κάποτε να μάθει, αν δεν του φάει πρώτα ο φόβος και η άγνοια τα σωθικά και όλα τα «πρέπει» το μεδούλι.Ταξίδι με αυτοκίνητο ;; Πως να κλείσω την ψυχή μου μέσα σε ένα κουτί από λαμαρίνα και πλαστικό, αποστειρωμένο δωμάτιο κρατικού νοσοκομείου. Όχι αδελφέ μου, όχι για μένα…Εγώ ταξιδεύω σε δύο ρόδες, δύο καρδιές, μια αγκαλιά, όλος ο κόσμος ένα.

Advertisements