μια γουλιά espresso

Κατέβασα με δυο ρουφηξιές τον espresso μου, αχχχχχ πόσο μου έλειψε η γεύση που αφήνει αυτός ο μεταξένιος καφές στον ουρανίσκο μου. Βλέπετε τόσο καιρό την έβγαζα με υποκατάστατα, ελληνικός (ας τον έκανα και μερακλίδικο), γαλλικός, ακόμα και φραπέ άγγιξα σε κάποια στιγμή αδυναμίας.Τίποτα και κανείς δεν κάνει καφέ σαν τους Ιταλούς κύριοι και ο ορισμός του έχει όνομα “espresso ristretto”!

ζεστός κατάλευκος άγγελος

Είναι πια μεσημεράκι και εγώ αφήνω το σπασμένο φως να περνά κάτω από τα στόρια μου, γεμίζω τα αυτιά μου μουσική, είναι πια ανάγκη. Ίδια με την ανάγκη να γεμίσει κανείς το στομάχι του, ίδια με την ανάγκη να γεμίσει κανείς την καρδιά του. Χαμογελάω φαρδιά, πλατιά. Η δικιά μου καρδιά δεν είναι πλέον άδεια, γέμισε με την μουσική που έγραψε εκείνη για εμένα. Μουσική ανάλαφρη, δικιά μου συμφωνία αγγέλων ηχεί πλέον στα αυτιά μου και εγώ απλά λικνίζομαι στην αιώρα μου και πάω όπου με πάει.

Σας είπα; Υπάρχουν στα αλήθεια άγγελοι, αρκεί να μην πάψεις να πιστεύεις σε αυτούς. Αρκεί ακόμα να ψιθυρίσεις από καρδιάς 2-3 αρχαίες επιθυμίες και έτσι απλά μια άσχημη μέρα, ένας δύσκολος μήνας, ένας μίζερος χρόνος, θα αλλάξει σε μια λαμπερή κατάλευκη αρχή. Έτσι απλά, όπως ήρθες εσύ και με έντυσες ξανά μέσα στο άσπιλο λευκό με μια πιτσιλιά βαθύ κόκκινο εκεί στην θέση της καρδιάς μου.

Σου πήρε λιγάκι χρόνο το ξέρω, αλλά τελικά με βρήκες. Σε ευχαριστώ άγγελε μου…