σκέψεις της στιγμής

Κράτα το μυαλό σου ανοικτό, ώστε να μπορέσουν να ακούσουν τα αυτιά σου. Μετά ίσως να σε ακούσουν και οι άλλοι. Αν τελικά σε ακούσουν τότε μπορεί και να σε καταλάβουν, όχι τι θέλεις να πεις αλλά ποιός πραγματικά είσαι. Οπότε σκέψου καλά πότε και για ποιούς κρατάς ανοικτή αυτή την πόρτα. Δεν αξίζουν όλοι να ξαποστάσουν στο σπίτι σου.

τα λέμε & να περνάς καλά

Αστείες που είναι οι λέξεις που ανταλλάσεις με τον άνθρωπο που ήσουν μαζί έξι ολόκληρα χρόνια, με τον άνθρωπο σου δηλαδή. Αστείες ηχούν και χάνονται ανάμεσα στις φορτωμένες σκέψεις, χωρίς νόημα, σχεδόν μηχανικά επεξεργασμένες. “Τα λέμε” ή “να περνάς καλά”, κούφια λογάκια για τα κουρασμένα μου αφτιά. Το μυαλό άστο, έχει πέσει προ πολλού σε λήθαργο, παράγωγο της αναθεματισμένης ώρας του χωρισμού, ή μήπως του αποχωρισμού;

Έφυγε (ο άνθρωπος μου), μου εύχεται όμως καλή τύχη και να περνάω καλά. Πόσο άδεια είναι τα λόγια σου και όμως ξεχειλίζουν την γεμάτη καρδιά μου…

a wish for a new beginning

Please take care of each other, respect one self and let love do all the hard work. Be patient when hardships seem impossible and always and I mean always talk about everything heartily before everything catches up with you.

(Sir Richard, I am truly honoured…)

περασμένα μεγαλεία…

Τελικά αγάπη μου χωρίσαμε, μετά από τόσα πάνω κάτω και πέρα δώθε τα καταφέραμε. Τι σημασία έχει πια ποιος φταίει. Ο ίδιος ο έρωτας φταίει, πάντα αυτός έφταιγε. Φουσκωμένος ματαιόδοξος θεός που κατοικεί μόνο στα όνειρα μας. Που να μπορέσουμε εμείς οι δυο να τον κρατήσουμε χορτάτο…

Οι μεγάλες λύπες, όπως και οι μεγάλοι έρωτες κάποτε στερεύουν. Είναι αδύνατο να αντέξουν, να τραβήξουν, τους εκμηδενίζει η ίδια η ένταση τους. Σε αυτήν την ζώη, μόνο οι ρηχοί έρωτες επιβιώνουν και ο δικός μας δεν ήταν ποτέ ένας τέτοιος.

Παλιά μου αγάπη αντίο, να προσέχεις αφού πια δεν μπορώ να σε προσέχω εγώ.